به جاده جداییمون

                   به التماس آخرم

                          دو واژه ی "نرو"  "بمون"

                  اشکامو هدیه میکنم

                            به رفتنت بدون من

                                    به تلخی این واقعه

                                           حادثه جدا شدن

اشکامو هدیه میکنم

       به قاب عکس روبروم

              قطره به قطره میچکم

                     تا بشکنه بغض تو گلوم

                                                           س میکنم بی اختیار

                                                                     این همه عکس و یادگار

                                                                            حریف رفتنت نشن

                                                                                میری به رسم روزگار

          اشکامو هدیه میکنم 

                       به این ترانه، این صدا

                               به این که تو اول راه

                                                              قصه رسید به انتها

                                                                         حس میکنم بی اختیار

      این همه عکس و یادگار

                                  حریف رفتنت نشن

                                           میری میری به رسم روزگار

ای زیباترین ترانه هستی 

بدان که شب میلادت برایم ارمغان خوبیها و زیباییهاست 

پس ای سرکرده خوبیها میلادت مبارک . . . 

دستانم تشنه دستان تو، شانه هایم تکیه گاه خستگیهایت 

به پاکی چشمانت قسم تا ابد با تو میمانم 

بی آنکه دغدغه فردا را داشته باشم 

چون میدانم فردا بیش از امروز دوستت خواهم داشت 

عزیزم سالروز تولدت مبارک.

تمام لحظه های عمرم بدرقه نفس کشیدن توست 

به دنبال کوچکترین فرصت بودم تا بزرگترین تبریک را نثار قلب مهربانت کنم 

ورق خوردن برگ سبز دیگری از زندگی ات را تبریک میگویم 

تولدت آذین زندگی ام باد . . . 

در تمام عمرم یک بار عاشق شدم 

و وابسته به کسی که برای داشتنش حاضرم از تمام زیبایی های دنیا بگذرم 

نبض حیاتم بعد از عشق به خدا برای تو می تپد 

سالروز تولدت مبارک 

عشق را اولین بار در نگاهت تجربه کرم زندگی را در کنار تو آموختم 

دلم را به تو بهترین امینم سپردم 

روز تولدت را در تاریخنگار قلبم حک کردم 

تولدت مبارک 

می‌خواستم زیباترین کلام را برایت بنویسم 

اما پنداشتم ساده نوشتن همچون ساده زیستن زیباست 

تولدت مبارک 

دوستت دارم 

تو پرستوی امیدی مگر از من تو جه دیدی

غربت من و که دیدی از کنارم پر کشیدی !؟

با تمام بی وفائیت میگم تولدت مبارک

دوستت دارم ...

زیبا ترین تولد ها ، آن هائیست که در رویا برای کسی میگیریم

که عاشقانه دوستش داریم

بهترین دلیل واسه زندگیم تولدت مبارک

وقتی که پاتو گذاشتی روی این زمین خاکی

تموم گل های عالم شدن از دست تو شاکی

خدا هم هواتو داشته ، تو رو با گلا سرشته

با تو دنیای پر از درد ، واسه من مثل بهشته

روز میلادت مبارک عزیزترینم .

عزیزم آهنگ صدایت با به دنیا آمدنت زیبا ترین ترانه زندگیم

نفس هایت تنها بهانه نفس کشیدنم و وجودت تنها دلیل زنده بودنم است

پس با من بمان تا زنده بمانم ... تولدت مبارک . . .

هنوز هم زمستون به یادت بهاره / تو قلبم کسی جز تو جائی نداره

صدای دلم ناسازگاره / سکوتم به جز تو صدائی نداره

عزیزم تو اولین کسی هستی که عشقش در قلبم متولد شد

و تولد عشق تو در بهار را تا پایان حیات بشر به کما خواهم برد

از طرف عاشق همیشگی تو . . .

بين ما هر پنجره ديوار شد

درد ما در بودن ما ريشه داشت

رفتن و مردن علاج كار شد

آشنايي هاي خوش آواز ما

ابتدا نفرت سپس انكار شد

آنكه اول نوش دارو مينمود

بر لب ما زهر نيش مار شد

عيب از ما بود از ياران نبود

تا كه ياري يار شد بيزار شد

از همه مردم دنیا رانده
رانده و خسته و تنها مانده
ای خدا ای خدا ای خدا
عشق بی غم توی خونه
خنده های بچه گونه
به دلم شد آرزو
بازی عمرمو باختم
کاخ امیدی که ساختم
عاقبت شد زیر و رو
ای خدا ای خدا ای خدا
تو بر من ای فلک بیداد کردی
دل شاد مرا ناشاد کردی
شکستی در گلویم شوق آواز
نصیبم نصیبم ناله و فریاد کردی

vaghti bad arom arom boto navazesh mikone

tabiat vojodeto enghad setayesh mikone

vaghti ke yavashaki khab be soraghe to miyad

baraye dashtane cheshmaye to khahesh mikone

in hame ashegh dari chetor hasodi nakonam

vaghti shab faghat miyad baraye khabidane to

khorshid az khab pa mishe vase didane  to

vaghti ke cheshme harise vase lames tane to

ya ke pichak arezoshe beshe pirahane to

vaghti har parande be eshghe to parvaz mikone

eshghe to hata tabiyato havas baz mikone

vaghti to ghalbe khoda in hame ja hast vase to

charkh gardon vase to gardesho aghaz mikonee

in hame ashegh dari chetor hasodi nakonam

in hame ashegh dari chetor hasodi nakonam

باید تورو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
با اینکه بی تاب منی بازم منو خط می زنی
باید تورو پیدا کنم تو با خودت هم دشمنی
کی با یه جمله مثل من می تونه آرومت کنه
اون لحظه های آخر از رفتن پشیمونت کنه
دلگیرم از این شهر سرد این کوچه های بی عبور
وقتی به من فکر می کنی حس می کنم از راه دور
آخر یه شب این گریه ها سوی چشامو می بره
عطرت داره از پیرهنی که جا گذاشتی می پره
باید تورو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی
پیدات کنم حتی اگه پروازمو پرپر کنی
محکم بگیرم دستتو احساسمو باور کنی
باید تورو پیدا کنم شاید هنوزم دیر نیست
تو ساده دل کندی ولی تقدیر بی تقصیر نیست
باید تورو پیدا کنم هر روز تنها تر نشی
راضی به با من بودنت حتی از این کمتر نشی

تنها آغوش مردانۀ مهربانی كه بی شهوت به رويم گسترده ميشود

تنها لبهای مردانه ای كه بی عطش تن،بيدريغ بوسه بارانم ميكند

كه چه بارانی ست اين باران ...سبز ميشوم ازحقیقتش و بالنده سرشار می شوم

ميدانی،تنها كابوس زندگيم كه لحظه ای تنهايم نميگذارد

نبودنت است خوبِ من...نبودنت

در اوجِ حضوری و هر لحظه...كابوس رفتنت رهايم نميكند

چه كنم اگر نباشی،ای تو معنای حقيقی و راستينِ عشق؟...بی تو چه کنم

با گرگهای وحشی و گرسنۀ تيز چنگال...كه بی تو،كوچكم و بی پناه

رهایم مكن...تنهايم مگذار

بمان با من كه آغوشت تنها پناهگاهِ امن و گرمِ جاودانه است...تنها آغوشِ بی توقع

در حسرت ديدار تو آواره ترينم

هرچند كه تا منزل تو فاصله‌اي نيست، فاصله‌اي نيست

روبروي تو كيم من يه اسير سرسپرده
چهره‌ تكيده‌اي كه تو غبار آينه مُرده
من براي تو چي هستم كوه تنهاي تحمل
بين ما پل عذابه من خسته پايه پل
اي كه نزديكي مثل من به من اما خيلي دوري
خوب نگام كن تا ببيني چهره درد و صبوري
كاشكي مي‌شد تو بدوني من براي تو چي هستم
از تو بيش از همه دنيا از خودم بيش از تو خسته‌ام
ببين كه خسته‌ام تنها غرور عصاي دستم
از عذاب با تو بودن در سكوت خود خرابم
نه صبورم و نه عاشق من تجسم عذابم
تو سراپا بي‌خيالي من همه تحمل درد
تو نفهميدي چه دردي زانوي خسته‌ام رو تا كرد

گونه‌هام خشكيده شد كاري بكن

       که تو طاقتت تموم شد
           

               باقیشم بگم میبینی 
                  

                     گریه هات کلی حروم شد

 من که آسمون نبودم
        

         اما عشق تو یه ماهه
              

               سرزنش نکن دلم رو 
                     

                      بخدا اون یه بیگناهه

 

باز که ابری شد نگاهت
      

       بغضتم واسم عزیزه
             

              اما اشکاتو نگه دار

                         نذار اینجوری بریزه

حال من خیلی عجیبه
 

        دوست دارم پیشم بشینی
 

                من نگاهت بکنم تا
 

                      تو چشام عشقو ببینی

بدجوری دیوونتم من 
 

         فکر نکن این اعتراضه
 

                 همیشه نبودن تو 
  

                      کرده این دلو کلافه

میدونم فرقی نداره 
 

         واست عاشق بودن من

                  میدونم واست یکی شد
 

                         بودن و نبودن من

 
اولش گفتم یه حسه
   

           یا یه احترام ساده
       

                  اما بعد دیدم یه عشقه
          

                        حد و اندازش زیاده

بیا و مثل گذشته

         جز به من به همه شک کن
  

                  من بدون تو میمیرم
      

                          بیا و بهم کمک کن

                   
                   وي آمدنت عقده گشاي دل تنگم

                               از براي تو چنين زارم و ميداني تو

از زبان تو حديثي نشنودم هرگز

                از تو شرمنده يک حرف نبودم هرگز

                             مکن آن نوع که آزورده شوم از کويت

دست بر دل نهم و پا بکشم از کويت

                 گوشه اي گيرم و من بر نيايم سويت

                                 نکنم با دگر ياد قد دلجويت

ديده پوشم ز تماشاي رخ نيکويت

               سخني گويم و شرمنده شوم از رويت

                             بشنو پندو مکن قصد دل آزورده خويش